چهارشنبه ۰۴ مرداد ۰۲ ۱۴:۱۴ ۶۳ بازديد
کودک را روبروی خودتان روی صندلی بنشانید و از او بخواهید که دستهایش را روی زانوهایش بگذارد. البته کودک نفس خواهد کشید! ولی باید سعی کند مانند مجسمه بیحرکت بماند و حتی دستها یا بینیاش را تکان ندهد. با تمرین، او میتواند یک دقیقه بیحرکت بنشیند و بعضی از کودکان میتوانند پنج دقیقه یا بیشتر بیحرکت بمانند. هرچند روز یکبار بازی را تکرار کنید تا آگاهی او را نسبت به کنترلش روی حرکات، بالا ببرید. فراموش نکنید که او را به خاطر پیشرفت، هر چقدر اندک، شدیدا تحسین کنید.
نگاه کنید تا زمان بگذرد
یک راه حل واقعی برای طولانی کردن زمان، ایجاد کردن موقعیتی است که نیازمند آرام نشستن است. به تدریج به او بگویید که انتظار دارید چگونه رفتار کند. یک مداد و یک ورق کاغذ بردارید. برای هر زمانی که او باید آرام بنشیند یک شکل، مثلا ستاره، دایره یا یک صورت خندان بکشید. برای مثال، ده دقیقه آرام نشستن نیازمند کشیدن ده ستاره است. با گذشتن هر دقیقه، او باید یکی از شکلها را رنگ کند یاهاشور بزند. هنگامی که تمام ستارهها یا شکلهاهاشور خوردند، زمان تمام شده و او بازی را برده است.
فرود موفقیتآمیز
این یک راهحل سرگرمکننده است که با آن میتوانید به صورت تصویری، به کودک خود نشان دهید که از او چه انتظاری دارید. کودک را وادارید که وانمود کند ر حال نشستن روی صندلی هواپیماست و کمربندش را هم بسته است. به او بگویید که شما خلبان هستید و اعلام میکنید که علامت روی کمربند ایمنی «روشن» است. این بدان معناست که او باید همانجا بنشیند. سپس چراغ کمربند را «خاموش» کنید تا بدین ترتیب کودک بتواند بلند شود و بایستد. با تکرار این بازی، به تدریج زمان نشستن را افزایش دهید.
کودک را به صندلبی بچسبانید
وانمود کنید که صندلی را قبل از این که کودک بنشیند، به چسب آغشته کردهاید ـ یا این که بگذارید خودش این تصور را بکند. وقتی او را به صندلیش «چسباندید»، از او بخواهید که دیگر به اشیاء یا افرادی که همانطور به صندلیشان چسبیدهاند و بسیار آرام نشستهاند، توجه کند.مشاور کودک و نوجوان
زمان را برگردانید
– در مورد کودکانی که در آرام نشستن مشکل دارند، انتظارات خود را دقیقا معلوم کنید. سپس به او بگویید که برای هر دقیقهای که آرام بنشیند، به او زمان را بر خواهید گرداند.
– در ازای هر دقیقه خوب نشستن، اجازه دهید یکی دو دقیقه، کاری را که دوست دارد انجام دهد. زمان را ثبت کنید.
– کودک را به خاطر بردباریش عمیقا تحسین کنید.
– به کودک تفهیم کنید که در ازای دقایقی که آرام نمینشیند، باید کار منزل بیشتری را انجام دهد، تلویزیون تماشا نکند و…. حتما از این زمان نیز یادداشت بردارید. ولی این نکته را در نظر داشته باشید که اگر مبنا بر این است که به این صورت او را تنبیه کنید و یا به او فشار بیاورید، زیاد هم او را لای منگنه قرار ندهید و سعی کنید بیش از حد به او فشار وارد نکنید.
کودکانی که دستورات را اطاعت نمیکنند
عدم پیروی کودک از دستورات والدین، میتواند عصبانی کننده و آزار دهنده باشد. در انتهای روز شما از تکرار کردن، بحث کردن، نق زدن و کلک زدنهای او به ستوه میآیید. اولین چیزی که باید به خاطر بسپارید این است که تعداد خواستها و فرامینتان معقول باشد تا کودک تبدیل به پادو یا کارگر شما نشوند. دومین مسأله این است که در لحن و عمل، خوشایند و منطقی باشید.
گاهی کودکان به این دلیل عادت به بیتوجهی نسبت به دستورات میکنند که به خوبی میدانند دستورات، پیش از جواب دادن به آنها، بارها تکرار خواهند شد. یاد گرفتهاند که چه مدت طول میکشد تا والدینشان به اندازه کافی عصبانی شوند و آنها را مجبور به اطاعت کنند. همچنین میدانند که ممکن است والدینشان تسلیم شوند و خودشان کار را انجام دهند. با این حال، گاهی جواب ندادن صرفا به دلیل سرکشی و نافرمانی، و گاه به دلیل انتظارات زیباده از حدی است که داریم و یا انتظاراتی که به وضوح آنها را بیان نمیکنیم.
اگر کودکتان میفهمد ولی ندرتا از دستورات شما تبعیت میکند، راه حلهای زیر را امتحان کنید. ما خودمان این راه حلها را کارساز یافتهایم.
صریح و دقیق باشید
ما اغلب چنان گرفتار صادر کردن فرامین هستیم که نمیفهمیم چقدر از کودک انتظار داریم. کودک ممکن است نداند معنای «اتاقت رو تمیز کن» چیست. ممکن است معنای اتاق تمیز برای او، با انتظارات ما مطابقت نکند. همچنین گاهی والدین چنان پشت سر هم دستوراتی صادر میکنند که کودکان قادر به یادآوری آنها نیستند. و نهایتا این که گاهی والدین از کودکانشان خواهش میکنند که کاری را انجام دهد، در حالی که قصدشان این بوده است که به او بگویند که باید آن کار را انجام دهد.
کاری را که میخواهید، دقیقا با کلمات ساده و قابل فهم بیان کنید. و آن را به صورت دقیق شرح دهید.
تعداد دستورات را محدود کنید. بسیاری از مواقع والدین تعداد زیادی دستور را یکجا صادر میکنند! در حدی به کودک دستور دهید که بتواند آن را حفظ کند و به خاطر آورد. هنگامی در صورت لزوم برای او دستورات دیگری صادر کنید که آن کارها را انجام داده است. برای مثال، اگر میخواهید اتاقش را تمیز کند به او بگویید که چطور قدم به قدم آن را انجام دهد: «اسباب بازیهایت را جمع کن، لباسهایت را آویزان کن و….» هنگامی که او کل کار را فهمید، میتوانید صرفا به او بگویید: «برو اتاقت را تمیز کن.»
پیش از این که سخن بگویید، فکر کنید. اگر میخواهید جواب نه نشنوید، به کودک امکان انتخاب ندهید، مثلا نگویید: «میخوای همین الان اتاق رو تمیز کنی؟» و یا «چطوره بریم دندانپزشکی؟» میتوان در عین حال که خودکامه و دیکتاتور نبود، قاطع بود. گاهی میتوانید از انگیزه دادن هم استفاده کنید، مثلا: «شرط میبندم قبل از این که تا ده بشمُرم از ماشین پیاده میشی!»
منبع:مرکز مشاوره و روانشناسی ایران-مشاوره کودک و نوجوان:با کودک مجسمهبازی کنید
نگاه کنید تا زمان بگذرد
یک راه حل واقعی برای طولانی کردن زمان، ایجاد کردن موقعیتی است که نیازمند آرام نشستن است. به تدریج به او بگویید که انتظار دارید چگونه رفتار کند. یک مداد و یک ورق کاغذ بردارید. برای هر زمانی که او باید آرام بنشیند یک شکل، مثلا ستاره، دایره یا یک صورت خندان بکشید. برای مثال، ده دقیقه آرام نشستن نیازمند کشیدن ده ستاره است. با گذشتن هر دقیقه، او باید یکی از شکلها را رنگ کند یاهاشور بزند. هنگامی که تمام ستارهها یا شکلهاهاشور خوردند، زمان تمام شده و او بازی را برده است.
فرود موفقیتآمیز
این یک راهحل سرگرمکننده است که با آن میتوانید به صورت تصویری، به کودک خود نشان دهید که از او چه انتظاری دارید. کودک را وادارید که وانمود کند ر حال نشستن روی صندلی هواپیماست و کمربندش را هم بسته است. به او بگویید که شما خلبان هستید و اعلام میکنید که علامت روی کمربند ایمنی «روشن» است. این بدان معناست که او باید همانجا بنشیند. سپس چراغ کمربند را «خاموش» کنید تا بدین ترتیب کودک بتواند بلند شود و بایستد. با تکرار این بازی، به تدریج زمان نشستن را افزایش دهید.
کودک را به صندلبی بچسبانید
وانمود کنید که صندلی را قبل از این که کودک بنشیند، به چسب آغشته کردهاید ـ یا این که بگذارید خودش این تصور را بکند. وقتی او را به صندلیش «چسباندید»، از او بخواهید که دیگر به اشیاء یا افرادی که همانطور به صندلیشان چسبیدهاند و بسیار آرام نشستهاند، توجه کند.مشاور کودک و نوجوان
زمان را برگردانید
– در مورد کودکانی که در آرام نشستن مشکل دارند، انتظارات خود را دقیقا معلوم کنید. سپس به او بگویید که برای هر دقیقهای که آرام بنشیند، به او زمان را بر خواهید گرداند.
– در ازای هر دقیقه خوب نشستن، اجازه دهید یکی دو دقیقه، کاری را که دوست دارد انجام دهد. زمان را ثبت کنید.
– کودک را به خاطر بردباریش عمیقا تحسین کنید.
– به کودک تفهیم کنید که در ازای دقایقی که آرام نمینشیند، باید کار منزل بیشتری را انجام دهد، تلویزیون تماشا نکند و…. حتما از این زمان نیز یادداشت بردارید. ولی این نکته را در نظر داشته باشید که اگر مبنا بر این است که به این صورت او را تنبیه کنید و یا به او فشار بیاورید، زیاد هم او را لای منگنه قرار ندهید و سعی کنید بیش از حد به او فشار وارد نکنید.
کودکانی که دستورات را اطاعت نمیکنند
عدم پیروی کودک از دستورات والدین، میتواند عصبانی کننده و آزار دهنده باشد. در انتهای روز شما از تکرار کردن، بحث کردن، نق زدن و کلک زدنهای او به ستوه میآیید. اولین چیزی که باید به خاطر بسپارید این است که تعداد خواستها و فرامینتان معقول باشد تا کودک تبدیل به پادو یا کارگر شما نشوند. دومین مسأله این است که در لحن و عمل، خوشایند و منطقی باشید.
گاهی کودکان به این دلیل عادت به بیتوجهی نسبت به دستورات میکنند که به خوبی میدانند دستورات، پیش از جواب دادن به آنها، بارها تکرار خواهند شد. یاد گرفتهاند که چه مدت طول میکشد تا والدینشان به اندازه کافی عصبانی شوند و آنها را مجبور به اطاعت کنند. همچنین میدانند که ممکن است والدینشان تسلیم شوند و خودشان کار را انجام دهند. با این حال، گاهی جواب ندادن صرفا به دلیل سرکشی و نافرمانی، و گاه به دلیل انتظارات زیباده از حدی است که داریم و یا انتظاراتی که به وضوح آنها را بیان نمیکنیم.
اگر کودکتان میفهمد ولی ندرتا از دستورات شما تبعیت میکند، راه حلهای زیر را امتحان کنید. ما خودمان این راه حلها را کارساز یافتهایم.
صریح و دقیق باشید
ما اغلب چنان گرفتار صادر کردن فرامین هستیم که نمیفهمیم چقدر از کودک انتظار داریم. کودک ممکن است نداند معنای «اتاقت رو تمیز کن» چیست. ممکن است معنای اتاق تمیز برای او، با انتظارات ما مطابقت نکند. همچنین گاهی والدین چنان پشت سر هم دستوراتی صادر میکنند که کودکان قادر به یادآوری آنها نیستند. و نهایتا این که گاهی والدین از کودکانشان خواهش میکنند که کاری را انجام دهد، در حالی که قصدشان این بوده است که به او بگویند که باید آن کار را انجام دهد.
کاری را که میخواهید، دقیقا با کلمات ساده و قابل فهم بیان کنید. و آن را به صورت دقیق شرح دهید.
تعداد دستورات را محدود کنید. بسیاری از مواقع والدین تعداد زیادی دستور را یکجا صادر میکنند! در حدی به کودک دستور دهید که بتواند آن را حفظ کند و به خاطر آورد. هنگامی در صورت لزوم برای او دستورات دیگری صادر کنید که آن کارها را انجام داده است. برای مثال، اگر میخواهید اتاقش را تمیز کند به او بگویید که چطور قدم به قدم آن را انجام دهد: «اسباب بازیهایت را جمع کن، لباسهایت را آویزان کن و….» هنگامی که او کل کار را فهمید، میتوانید صرفا به او بگویید: «برو اتاقت را تمیز کن.»
پیش از این که سخن بگویید، فکر کنید. اگر میخواهید جواب نه نشنوید، به کودک امکان انتخاب ندهید، مثلا نگویید: «میخوای همین الان اتاق رو تمیز کنی؟» و یا «چطوره بریم دندانپزشکی؟» میتوان در عین حال که خودکامه و دیکتاتور نبود، قاطع بود. گاهی میتوانید از انگیزه دادن هم استفاده کنید، مثلا: «شرط میبندم قبل از این که تا ده بشمُرم از ماشین پیاده میشی!»
منبع:مرکز مشاوره و روانشناسی ایران-مشاوره کودک و نوجوان:با کودک مجسمهبازی کنید
