تغذيه سالم در كنار خواب مناسب و ورزش كردن اركان اصلي سلامت جسمي و شايد روحي رواني يك فرد را تشكيل مي دهند. در اين بين تغذيه مي تواند تاثير بسيار مهمي در رشد و نمو كودكان از لحاظ جسمي و روحي و ذهني داشته باشد و بسياري از خانواده ها با مشكلات كم اشتهايي كودكان خود در سنين كودكي و ترس از عدم رشد مناسب آن ها چه از نظر جسمي و چه از نظر روحي مواجه هستند.
يكي از دلايلي كه باعث مي شود كودكان اشتهايي مناسب براي خوردن غذا نداشته باشند خوردن تنقلات بيش از حد توسط آن ها در طول روز و عادات ناسالم غذايي است كه سبب مي شود معده كودك پر شده و او هيچ تمايلي براي خوردن غذا نداشته باشد چرا كه بسياري از تنقلات دير هضم نيز مي باشند پس به طور كلي خانواده ها بايد مواظب رفتارهاي كودكان خود در زمينه خوردن تنقلاتي مانند چيپس و پفك …باشند. گاهي اصرار كردن والدين در خوراندن غذا به كودك و در مقابل انكار او و نخوردن غذا توسط او كار را به جايي مي كشاند كه كودك بيش از پيش كم اشتها و بي اشتها مي شود و در اين زمينه بايد به مواردي توجه نمود. نكته مهمي كه والدين بايد به آن دقت كنند اين است كه گاهي بي اشتهايي كودك ناشي از لجبازي اوست به خصوص در سنين 3 تا 6 سالگي كودك مي داند كه والدين او در مسئله غذا خوردن او حساس هستند و بنابراين از نخوردن غذا و لجبازي در جهت سو استفاده و گرفتن امتياز از والدين استفاده مي كنند و بايد دقت نمود كه در اين مواقع بي اعتنايي بهترين گزينه است چرا كه كودك مسلما گرسنه شده و گرسنگي اش به لجبازي اش غلبه مي كند و شما نيز در اين بين با بي اعتنايي به او فهمانده ايد كه غذا نخوردنش نمي تواند راهي براي فشار بر شما باشد.
عادات غذايي كودكان معمولا از هشت ماهگي در آنان شكل مي گيرد و از اين سن به بعد عادات غذايي و اشتهاي كودك مستقيما با خلق و خو و رفتر كودك در ارتباط بوده و مثلا ممكن است كودك به دليل لجبازي غذايي خاص را نخورد و يا از آن بدش بيايد. رفتارهاي والدين كودك به ويژه مادر كودك در سالهاي ابتدايي زندگي تاثير بسياري در عادات غذايي كودك و اشتهاي كودك دارد. برخي از كودكان تا دوران نوجواني خود هرگز ياد نمي گيرند كه مانند والدين و ساير اعضاي خانواده سر سفره و ميز غذاخوري بنشينند و در كنار ديگران غذا بخورند كه در اين زمينه بايد والدين و رفتارهاي آن ها را در اين زمينه تاثير گذار دانسته و به نحوي آن ها را مقصر اصلي اين قضيه دانست.